Column, verschenen in het blad Frits op 22 november 2010.

In mijn leven heb ik in meerdere steden gebivakkeerd. Geboren in Rotterdam, gestudeerd in Den Haag, gewerkt in Amsterdam. Met uitzondering van de laatstgenoemde, heb ik verder niets met steden. Ik ben meer een dorpsmens. Ik ben opgegroeid in een dorp in de Bollenstreek.
Een dorp heeft enkele voordelen. Het is overzichtelijk. Overzichtelijk qua indeling en vooral qua mensen. Als je een tijd in een dorp woont dan herken je de mensen en de mensen jou. Over het algemeen groeten mensen in een dorp elkaar op straat. Daardoor voelde ik me altijd thuis in mijn dorp ook al was het kleinschalig. Terwijl in grote steden de inwoners veel meer langs elkaar heen leven in een soort van eigen isolement.

Toen ik door een verkeerde regio-instelling op een datingsite mijn vrouw leerde kennen zag ik heel erg op tegen Eindhoven.

Ik heb dan ook de eerste vier jaar dat ik hier woonde, niets gedaan met de stad. Ik werkte nog in Amsterdam en behoorde daarom tot de vaste filebevolking op de A2. Als ik dan ’s avonds uitgeput thuis kwam vervloekte ik Eindhoven omdat het zo ver van mijn bewoonde wereld af was. Eindhoven en ik hadden een relatie, maar die was niet op vriendschap en liefde gebaseerd.

Tot dat ik vorig jaar zomer, een beetje ongepland, besloot om definitief vanuit Eindhoven mijn werk en leven samen te voegen. In minder dan een jaar tijd heb ik veel mensen en organisaties leren kennen. Zij delen allemaal hetzelfde: Trots op de stad en vooral de wil en kracht om iets te doen voor en met deze stad.

Als je, zoals ik, hyperactief bent en altijd met teveel ideeën en teveel energie rondloopt dan is Eindhoven de plek waar je moet zijn. Hier krijg je dingen voor elkaar. Hier vind je bevrediging wanneer je behoefte voor ontplooiing en realisatie erg hoog is. Het is vrij eenvoudig om de mensen te vinden die dezelfde ambities delen en daar samen aan mee willen werken. Als iets van de grond af wilt krijgen, dan moet je in Eindhoven zijn.

En dan merk je dat Eindhoven eigenlijk een groot dorp is. De mensen kennen elkaar en groeten elkaar. Maar, het gaat verder. Eindhoven is een stad die van oudsher bekend staat om innovatie. Innovatie is iets dat je niet alleen doet. Innovatie is ook niet iets dat door de gemeente geïnitieerd en gedragen wordt, maar door de gemeenschap. En die gemeenschap is zo actief. Ik word voor zoveel projecten en initiatieven gevraagd om mee te denken dat ik af en toe gewoon het overzicht kwijt raak. Heerlijk.

Huub van der Lubbe van de Dijk zong ooit over Amsterdam.”Deze stad is een hele mooie vrouw. Je geeft alles wat je hebt, maar zij geeft geen moer om jou.” Eindhoven is een hele andere vrouw. Misschien wat minder mooi,maar wel een vrouw die om je geeft en van je houdt.
Een vrouw waar ik ook van hou en die ik nooit meer zal verlaten. Tot de dood ons zal scheiden.