9 april 2003 betekende voor mij een wending in mijn leven. Na zes jaar keihard gewerkt te hebben als zelfstanding ondernemer ging ik failliet. Zakelijk en privé.

Enigszins een treurige gebeurtenis, alles waar je de jaren daarvoor voor hebt gewerkt ben je in een klap kwijt.

Ik kan er stoer over doen, maar dat doet pijn. Je wordt er intens verdrietig van. Na een faillissement volgt een periode van schuldsanering via de WSNP. Zo’n periode duurt normaal gesproken drie jaar, maar mijn curator was een dusdanige zakkenvuller en onwetende eikel dat ik door zijn nalaten hier vier en een half jaar over gedaan heb. Maar goed, ik ga vooruit kijken en me richten op het heden en de toekomst. Ten gevolge van het faillissement heb ik, helaas bij wet vastgesteld, acht jaar moeten wachten tot ik weer mocht ondernemen.

Maar vandaag is het zover.

Vanochtend om half negen, symbolisch voor een frisse start om dat op maandagochtend te doen, heb ik mezelf weer ingeschreven als zelfstandig ondernemer bij de Kamer van Koophandel.

En het voelt goed. Sterker nog, het voelt weer fantastisch! Met nog meer energie dan toen ik in 1997 voor mijzelf startte en met veel meer wijsheid en ervaring als bagage ben ik nu druk aan het ondernemen.

Ik blijf voor een deel hetzelfde doen als dat ik namens Stichting One deed, alleen nu voor mezelf. Nu gaan de opbrengsten niet meer naar een stichting, maar naar mijzelf. Ik ga er hard voor werken en even hard van genieten!

Wat ik meer ga doen, binnenkort meer info 🙂

Een blije groet,

Jan Willem