2013-12-26 17.46.28Tweede kerstdag 2013. Correleja op Fuerte Ventura. Na een wandeling van drie kilometer ben ik aangekomen op een terras voor een uitgebreid ontbijtje. Ik zit momenteel met mijn schoonouders en vrouw op dit aparte Canarische Eiland. En toch besluit ik om alleen te gaan ontbijten.

Waarom alleen? Omdat mijn vrouw ziek op bed ligt (griepje) en mijn schoonouders lekker rustig hun ding doen in hun huis. Eigenlijk omdat ik het gewoon wil doen. Stukje lopen, goede espresso’s onderweg (gemiddelde prijs 1 euro op het terras) en dan lekker een English Breakfast.

Geluk zit in een klein (koffie)hoekje
En meer verwachtte ik er ook niet van, maar opeens, daar zittend in het zonnetje, merk ik ineens dat ik enorm geniet. Ik geniet van de muziek op de achtergrond (Tubular Bells van Mike Oldfield) waar ik goede herinneringen aan heb. Ik geniet van de Spaanse taal om me heen, ik geniet van het uitzicht en even droom ik dat ik in Cuba aan een terras zit. Een achteraf steegje in een achterbuurt. Het echte Cuba zoals ik dat alleen ken uit films. Elk moment kan er geschoten worden of moet ik een vurige schone Cubaanse redden uit de handen van een of andere maffiabende. Het speelt allemaal in fracties van seconden door mijn hoofd. Ik beleef een spannende film van dichtbij en ik geniet.

Heerlijk om af en toe zo’n ruime fantasie te hebben!